คอนกรีตหยาบ ปูนล้วน ไม่รองรับกำลังอัด

คอนกรีตหยาบ ปูนล้วน (Coarse Concrete) เป็นวัสดุก่อสร้างที่ประกอบด้วยส่วนผสมหลัก 3 ส่วน ได้แก่ ปูนซีเมนต์, น้ำ และมวลรวมหยาบ (หินหรือกรวด) โดยมีสัดส่วนของมวลรวมหยาบ(หิน ทราย)สูงกว่าคอนกรีตทั่วไป ทำให้มีลักษณะพิเศษทางกายภาพดังนี้:

ปูนล้วน คือคอนกรีตผสมเสร็จที่ใช้วัสดุประสานเป็นซีเมนต์ ไม่มีส่วนผสมอื่นนอกจากซีเมนต์เป็นวัสดุประสานหลัก โดยทั่วไปหมายถึงคอนกรีตที่ไม่ขี้เถ้าลอย (fly ash) ในเนื้อปูน

ส่วนผสมหลัก (The Basics)

ปูนซีเมนต์ (Cement):

เป็นตัวประสานหลัก ทำปฏิกิริยาเคมีกับน้ำ.

หิน/กรวด (Aggregates/Coarse Aggregates):

มวลรวมหยาบ ให้ความแข็งแรง.

ทราย (Sand/Fine Aggregates):

มวลรวมละเอียด ช่วยเติมช่องว่างระหว่างหิน.

น้ำ (Water):

จำเป็นให้เกิดปฏิกิริยาเคมี (Hydration) และทำให้คอนกรีตเหลวเทได้.

ส่วนผสมเพิ่มเติม (Additives/Admixtures)

น้ำยาผสมคอนกรีต (Admixture):

สารเคมีเติมเพื่อปรับปรุงคุณสมบัติ เช่น เร่งการแข็งตัว ชะลอการแข็งตัว เพิ่มความสามารถในการไหล หรือลดน้ำ.

เถ้าลอย (Fly Ash):

วัสดุเสริม (SCM) ที่นิยมใช้ทดแทนซีเมนต์บางส่วน เพิ่มความแข็งแรงระยะยาว และลดการซึมผ่าน.

อัตราส่วนผสมตัวอย่าง

คอนกรีตมาตรฐานงานทั่วไป (พื้น):

1 : 2 : 4 (ปูน : ทราย : หิน).

คอนกรีตหยาบ (งานปรับระดับ):

1 : 3 : 5 (ปูน : ทราย : หิน).

หลักการทำงาน

น้ำ + ปูนซีเมนต์ → ซีเมนต์เพสต์ (Cement Paste)

ซีเมนต์เพสต์ + ทราย → มอร์ต้า (Mortar) มอร์ต้า + หิน/กรวด → คอนกรีต (Concrete)

แนวโน้มสำคัญของกราฟ:

กำลังอัดช่วงอายุเริ่มต้น (1-7 วัน):

คอนกรีตปูนล้วน:

ได้รับกำลังอัดเร็วมาก เนื่องจากเม็ดปูนซีเมนต์ทำปฏิกิริยากับน้ำทันที (การเกิดไฮเดรชัน)

คอนกรีตผสม SCMs (เช่น เถ้าลอย):

การพัฒนากำลังอัดช้ากว่า เนื่องจาก SCMs ส่วนใหญ่เป็น "ปอซโซลาน" ที่ต้องการผลพลอยได้ (แคลเซียมไฮดรอกไซด์) จากการไฮเดรชันของปูนซีเมนต์เพื่อเริ่มปฏิกิริยาทุติยภูมิ

จุดตัดกัน (~28 วัน):

ประมาณอายุทดสอบมาตรฐาน 28 วัน กำลังอัดมักจะใกล้เคียงกัน ด้วยส่วนผสมที่ออกแบบดี คอนกรีตที่มี SCMs สามารถมีกำลังอัด 28 วันเท่ากันหรือใกล้เคียงกับคอนกรีตปูนล้วน

กำลังอัดระยะยาว (56-90+ วัน):

คอนกรีตปูนล้วน:

การพัฒนากำลังอัดคงที่หลังจาก 28 วัน เนื่องจากปูนซีเมนต์เกิดไฮเดรชันเกือบเต็มที่แล้ว

คอนกรีตผสม SCMs:

กำลังอัดยังคงเพิ่มขึ้น อย่างมีนัยสำคัญเกิน 28 วัน ปฏิกิริยาปอซโซลานิกที่ช้าจะเติมเต็มรูพรุนขนาดจิ๋วและโซนระหว่างตัวประสานกับมวลรวม สร้างเนื้อคอนกรีตที่แน่นและแข็งแรงขึ้น

โครงสร้างและเนื้อวัสดุ

ผิวสัมผัสขรุขระ

เนื่องจากมีปริมาณหินหรือกรวดขนาดใหญ่ (ขนาด 10–20 มม. | หิน 1 | 3/4" ) เป็นส่วนประกอบหลัก

ความพรุนสูง

ทำให้มีช่องว่างระหว่างเม็ดหินมากกว่าคอนกรีตผสมละเอียด

น้ำหนักเบากว่าคอนกรีตธรรมดา

เพราะใช้วัสดุเติมเต็มน้อยลง ปริมาณซีเมนต์ต่ำ

คุณสมบัติทางวิศวกรรมโยธา

กำลังอัดต่ำ รับน้ำหนักได้น้อย

(ประมาณ 100–200 ksc) เหมาะสำหรับงานที่ไม่รับน้ำหนักมาก

ทนแรงดึงได้น้อย

เนื่องจากขาดการประสานตัวที่ดีของเนื้อปูน

การยึดเกาะกับเหล็กเสริมต่ำ

จึงไม่นิยมใช้ในโครงสร้างที่ต้องเสริมเหล็ก

การหดตัวและการแตกร้าว

เกิดรอยร้าวได้ง่าย

เนื่องจากเนื้อคอนกรีตไม่แน่น ปริมาณสารเติมเต็มน้อย หินเยอะ

การหดตัวสูงระหว่างคอนกรีตก่อตัว(เซ็ทตัว) เริ่มแห้ง

ทำให้ต้องควบคุมการบ่มน้ำอย่างเหมาะสม

แนวทางเทคอนกรีตหยาบ

รองพื้นฐานราก:

เทรองพื้นก่อนการวางเหล็กเสริมและเทคอนกรีตฐานราก ช่วยให้พื้นผิวเรียบ ตั้งระดับง่าย และกระจายแรงกดน้ำหนักได้ดี

งานถนนและทางเดิน:

เป็นชั้นรองพื้นสำหรับถนนหรือทางเดิน ก่อนที่จะเทคอนกรีตโครงสร้างหลักเสริมเหล็กหรือวัสดุปูพื้น

ปรับระดับพื้นผิวก่อนเริ่มขึ้นโครงสร้าง:

ปรับสภาพหน้างานให้ได้ระดับ ตั้งระดับ ก่อนขึ้นโครงสร้างหลัก เช่น การเทคอนกรีตพื้น

ป้องกันการสูญเสียน้ำจากคอนกรีตผสมเสร็จโครงสร้าง:

ช่วยป้องกันไม่ให้น้ำจากคอนกรีตหลักซึมลงดิน ทำให้คอนกรีตโครงสร้าง ลดการสูญเสียความแข็งแรง หรือกำลังอัด

รองพื้นก่อนการตั้งแบบเทคาน:

• เทคอนกรีตหยาบ รองพื้นก่อนการตั้งแบบเทคาน โดยเฉพาะงานคานคอดิน หรือพื้นที่สัมผัสกับสภาวะที่อาจทำให้คอนกีตโครงสร้าง สูญเสียกำลังอัด สิ่งสกปรก ความชื้น สารเคมี เศษดิน โคลน
• วางเหล็กเสริม ง่ายและมั่นคง ระดับง่าย
• ช่วยป้องกันการสูญเสียน้ำจากคอนกรีตหลัก
• ทำให้การติดตั้งแบบหล่อและเหล็กเสริมทำได้ง่ายและแม่นยำ